
Een stel bereidt zijn huwelijk voor, dient een dossier in bij de gemeente, en een van de toekomstige echtgenoten heeft een verplichting om het Franse grondgebied te verlaten. Kan de gemeente weigeren de unie te vieren? Geen enkele tekst staat een burgemeester toe om een huwelijk te weigeren op grond van een OQTF. Het recht op huwelijk blijft gegarandeerd, ook in een onregelmatige situatie.
Begrijpen wat de wet toestaat, wat de gemeente kan controleren en wat het huwelijk verandert (of niet verandert) op het gebied van verblijf voorkomt veel strategische fouten.
Artikel 63 van het Burgerlijk Wetboek: wat de gemeente kan eisen, en niets anders
De lijst van documenten die nodig zijn voor het huwelijk is vastgesteld in artikel 63 van het Burgerlijk Wetboek, in de tekst die voortkomt uit de wet van 26 augustus 2021. Deze lijst is limitatief. Concreet vraagt de gemeente om een geboorteakte, een identiteitsbewijs, een bewijs van verblijf en de lijst van getuigen.
Geen verblijfsvergunning staat op de lijst van vereiste documenten. Een paspoort, zelfs als het verlopen is voor verblijf, blijft een geldig identiteitsbewijs om het huwelijksdossier op te stellen. De ambtenaar van de burgerlijke stand heeft niet de bevoegdheid om de regulariteit van het verblijf te controleren.
Zijn rol beperkt zich tot het controleren van de oprechtheid van de toestemming. Als hij vermoedt dat het om een schijnhuwelijk gaat, kan hij de procureur van de Republiek inschakelen op grond van artikel 175-2 van het Burgerlijk Wetboek. De procureur heeft dan een termijn om een opschorting te bevelen of de viering toe te staan. Beter begrijpen de voorwaarden van het huwelijk met OQTF maakt het mogelijk om dit controle op oprechtheid te onderscheiden van een weigering op basis van de migratiestatus, wat illegaal zou zijn.
Waarom is deze onderscheid zo belangrijk? Omdat sommige gemeenten ten onrechte de onregelmatigheid van het verblijf inroepen om de publicatie van de huwelijksaankondigingen te blokkeren. In dat geval kan de toekomstige echtgenoot de procureur of de rechtbank inschakelen om de viering af te dwingen.

OQTF en gevierd huwelijk: waarom de unie de verwijzingsmaatregel niet opschort
Veel stellen denken dat het huwelijk de OQTF annuleert of automatisch recht geeft op verblijf. Dit is een fout die duur kan uitpakken.
Het huwelijk met een Franse staatsburger annuleert een lopende OQTF niet. De verwijzingsmaatregel blijft uitvoerbaar zolang deze niet is vernietigd door de administratieve rechtbank of ingetrokken door de prefectuur. Het huwelijk op zich heeft geen opschortende werking op deze beslissing.
Sinds de wet van 26 januari 2024 is de prefectuurpraktijk verhard. Echtgenoten van Fransen die regelmatig zijn getrouwd, met een echte gemeenschappelijke levensstijl, krijgen een OQTF opgelegd of behouden deze. Het huwelijk wordt niet langer als een obstakel voor verwijdering beschouwd door de prefecturen, zelfs niet als het paar al jaren samenwoont.
Dit betekent niet dat het huwelijk juridisch nutteloos is. Het opent een weg naar een verblijfsvergunning “privé- en gezinsleven” als echtgenoot van een Fransman, zoals voorzien in artikel L. 423-1 van de CESEDA. De nuance ligt in het traject: er moet een aanvraag voor een vergunning worden ingediend, een solide dossier worden samengesteld en vaak moet de OQTF tegelijkertijd worden betwist voor de administratieve rechtbank.
Aanvraag voor verblijfsvergunning als echtgenoot van een Fransman: de werkelijke voorwaarden na het huwelijk
De verblijfsvergunning “privé- en gezinsleven” voor echtgenoten van Fransen wordt niet verleend op basis van louter de presentatie van de huwelijksakte. De prefectuur controleert verschillende elementen voordat deze vergunning wordt verleend.
- Reguliere toegang tot het grondgebied: geldig lang verblijf visum of kort verblijf visum op het moment van binnenkomst. Dit punt blokkeert vaak de dossiers van personen die zonder visum zijn binnengekomen of zijn gebleven na de vervaldatum daarvan.
- Effectieve en continue gemeenschappelijke levensstijl met de Franse echtgenoot, bewezen door bewijsstukken (gezamenlijk huurcontract, facturen, verklaring op erewoord, bijgevoegde bankafschriften).
- Afwezigheid van een bedreiging voor de openbare orde, een criterium dat door de prefectuur van geval tot geval wordt beoordeeld.
- Het huwelijk mag niet zijn gesloten met het exclusieve doel om een verblijfsvergunning te verkrijgen. De prefectuur kan een aanvullend onderzoek aanvragen als zij vermoedt dat het om een schijnhuwelijk gaat.
Het criterium van reguliere toegang is het meest problematisch voor personen onder OQTF. Zonder geldig visum bij binnenkomst weigert de prefectuur doorgaans de vergunning, behalve in uitzonderlijke omstandigheden die worden beoordeeld op basis van artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (recht op respect voor privé- en gezinsleven).
Hoger beroep bij de administratieve rechtbank
Wanneer de prefectuur de verblijfsvergunning weigert of de OQTF handhaaft ondanks het huwelijk, blijft het hoger beroep bij de administratieve rechtbank de belangrijkste weg. De rechter beoordeelt de evenredigheid van de verwijzingsmaatregel in het licht van de familiale situatie. Een getrouwd paar met kinderen, een stabiele gemeenschappelijke levensstijl en een professionele integratie heeft meer kans om de OQTF te laten vernietigen dan een recent gevormd paar zonder bewijs van een gemeenschappelijk leven.
De termijnen voor beroep zijn kort. Het beroep tegen een OQTF met een termijn voor vrijwillig vertrek moet binnen dertig dagen na de kennisgeving worden ingediend. Zonder vertrektermijn moet het beroep binnen acht en veertig uur worden ingediend. Het missen van deze termijnen maakt de maatregel definitief.

Wetsvoorstel van 2025: op weg naar een verbod op huwelijk onder OQTF?
Een wetsvoorstel dat in 2025 in de Senaat werd besproken, was bedoeld om het huwelijk voor personen onder OQTF te verbieden. Deze tekst, gesteund door de regering, heeft de discussie over de spanning tussen migratiecontrole en fundamentele vrijheid van huwelijk nieuw leven ingeblazen.
Het recht op huwelijk is beschermd door artikel 12 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en door de jurisprudentie van de Constitutionele Raad. Elke beperking moet evenredig zijn en mag niet leiden tot een algemeen verbod op basis van de administratieve status. Juristen die gespecialiseerd zijn in vreemdelingenrecht zijn van mening dat een dergelijke wet, als deze zou worden aangenomen, zou worden betwist voor de Constitutionele Raad en het EHRM.
Voorlopig blijft het huwelijk wettelijk mogelijk voor elke persoon onder OQTF. Het huwelijksdossier verandert niet, de vereiste documenten blijven hetzelfde, en de controle van de burgemeester betreft uitsluitend de oprechtheid van de toestemming. Wat verandert, is de vervolgactie: het verkrijgen van een verblijfsvergunning na het huwelijk vereist een solide dossier, een goed voorbereid beroep en, zeer vaak, de begeleiding van een advocaat gespecialiseerd in vreemdelingenrecht.